تفسير : و زمانى كه بر كسى كه خريدارى كند اباطيل و لهو و غنا را ، آيات و فرامين ما تلاوت و خوانده شود متكبرانه روى بگرداند ، گوييا كه هرگز آن را نشنيده ، گوييا در هر دو گوش او سنگينى باشد ؛ يعنى مانند كسى است كه گوش او كر است و قدرت بر شنيدن ندارد . پس او را به عذاب دردناك بشارت ده ؛ يعنى به او اعلام كن كه عذاب دردناكى براى او هست . تنبيه : حالات ثلاثه ، بيان حال اعراض‌كنندگان از آيات الهى و سخن حق است كه هر يك از ديگرى قبيح‌تر باشد . در مرتبهء اوّل فرموده كه وقتى آيات الهى بر او تلاوت شود پشت كند به حالت تكبر ، و اين صفت از اعظم قبايح و موجب كفر است . و در مرتبهء دوم تشبيه فرمود او را به حال كسى كه اصلًا دستورات الهى را نشنيده باشد . و در مرتبهء سوم تشبيه فرموده او را به حال كسى كه قوهء سامعهء ندارد و كر است ؛ زيرا كسى كه قوهء سامعه دارد اما به آن ترتيب اثر نمىدهد ، با كسى كه كر باشد مساوى خواهد بود . إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصلِحتِ لَهُمْ جَنتُ النَّعِيمِ * خلِدِينَ فِيهَا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 8 - 9 ) تفسير : البته آنان كه به خدا و رسول و معاد و تمام معتقدات حقّه ايمان آوردند و كارهاى شايسته و پسنديدهء نزد خدا و رسول به جاى آرند لَهُمْ جَنتُ النَّعِيمِ . . . : براى ايشان بهشت‌ها و باغ‌هاى پر نعمت است ، كه جاودانه در آن بهشت‌ها به سر مىبرند . وَعْدَ اللَّهِ . . . وعده فرموده است خدا وعدهء حق و راست ، كه خلاف آن واقع نشود ، وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ : و اوست خداى غالب دانا به مصلحت . غالب است كه هيچ كس بر او غالب نتواند شد تا او را از انجام وعده و وعيد خود منع كند ؛ و عالم است به مصلحت كه هر چه فرمايد و انجام دهد بر وجه حكمت